Over mij

Mijn naam is Tamara, en ik ben gediplomeerd Rouwbegeleider.  Ik zie verlies niet als een einde, maar als overgang naar een nieuw begin.   Een overgang die vraagt om aandacht,ruimte en zachtheid.   Net als de seizoenen ons leren loslaten en opnieuw beginnen. 

Ik geloof dat iedereen een eigen pad bewandelt in rouw, en daarom stem ik mijn begeleiding af op jouw individuele behoeften en tempo.  Er is bij mij plaats voor stilte, herinnering en het thuis komen in jezelf.

Waarom ik Rouwbegeleider ben geworden.

 

Soms brengt het leven je op een plek waar alles stilvalt.

Ik zelf heb de dood  twee keer in de ogen gekeken...   Ik kreeg borstkanker en een auto-ongeluk.        Ik heb meerdere dierbare  verloren, Mijn Oma,die ik zag als mijn tweede moeder en ik heb dierbare die aan kanker leden verloren. Waaronder mijn vader waar ik vorig jaar helaas afscheid van heb moeten nemen, mijn vader- die mijn gelijke in het gezin was, die wist wat ik bedoelde, aan een blik genoeg had.

Elk afscheid  bracht me dichterbij de kwetsbaarheid van het bestaan.

Mijn eigen rouwreis was lang en soms eenzaam, ik heb afscheid moeten nemen van mijn oude ik en dat was, en is soms nog steeds het allermoeilijkste wat ik heb moeten doorstaan.   Ik weet hoe het voelt om te zoeken naar een houvast en naar iemand die gewoon simpel weg naast je zit en zegt, je hoeft dit niet alleen te doen.

 

Juist daarom ben ik rouwbegeleider geworden, niet omdat ik alle antwoorden heb maar om dat ik weet hoe het voelt, dat ik weet hoe het is om te missen.      Ik wil een veilige plek bieden.  Waar rouw mag bestaan in al haar vormen, waar je niet hoeft te verklaren, maar mag voelen. 

Want rouw is geen probleem dat opgelost moet worden. het is een reis die gedragen mag worden.